شيخ حسين انصاريان

282

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

كَبِيراً رَفَعَ عَنْهُ جُنَّةً فَإِذا عابَ أَخاهُ الْمُؤْمِنَ بِشَىءٍ يَعْلَمُهُ مِنْهُ انْكَشَفَ تِلْكَ الْجُنَنُ عَنْهُ وَ يَبْقى مَهْتُوكَ السِّتْرِ فَيَفْتَضِحُ فِى السَّماءِ عَلى أَلْسِنَةِ الْمَلائِكَةِ وَ فِى الْأَرْضِ عَلى أَلْسِنَةِ النَّاسِ وَ لايَرْتَكِبُ ذَنْباً إِلَّا ذَكَرُوهُ وَ يَقُولُ الْمَلائِكَةُ الْمُوَكِّلُونَ بِهِ يا رَبَّنا قَدْ بَقِىَ عَبْدُكَ مَهْتُوكَ السِّتْرِ وَ قَدْ أَمَرْتَنا بِحِفْظِهِ فَيَقُولُ عَزَّوَجَلَّ : مَلائِكَتى لَوْ أَرَدْتُ بِهذَا الْعَبْدِ خَيْراً ما فَضَحْتُهُ فَارْفَعُوا أَجْنِحَتَكُمْ عَنْهُ فَوَ عِزَّتى لايَؤُول إِلى خَيْرٍ أَبَداً . « 1 » خداى بلند مرتبه و برتر براى بندهء مؤمن خود چهل سپر قرار داده است ، هر گاه گناه بزرگى از او سر زند يك سپر كنار مىرود و چون از برادر مؤمن خود عيبى بداند و او را به آن سرزنش كند ديگر سپرها كنار روند و بىپرده ماند و به اين ترتيب در آسمان به زبان فرشتگان و در زمين به زبان مردم رسوا مىشود . و هر گناهى كه مرتكب مىشود او را ياد مىكنند و فرشتگان موكّل او مىگويند : اى پروردگار ما ! بندهء تو بدون پرده مانده است و تو ما را به نگه دارى از او فرمان دادى . پس خداوند متعال مىفرمايد : فرشتگانم ! اگر خوبى در اين بنده مىخواستم او را رسوا نمىكردم ، بال‌هايتان را از او برداريد ، به بزرگواريم قسم ! هرگز به خيرى باز نگردد . امام على عليه السلام در بيان سرزنش غرور انسان در برابر پروردگار كريم مىفرمايد : فَتَعالى مِنْ قَوِىٍّ ما اكْرَمَهُ ! وَ تَواضَعْتَ مِنْ ضَعيفٍ ما اجْرَأكَ عَلى مَعْصِيَتِه ! وَ انْتَ فى كَنَفِ سِتْرِهِ مُقيمٌ وَ فى سَعَةِ فَضْلِهِ مُتَقَلِّبٌ ، فَلَم‌ْيَمْنَعْكَ فَضْلَهُ وَ لَم‌ْيَهْتِكْ عَنْكَ سِتْرَهُ بَلْ لَم‌ْتَخْلُ مِنْ لُطْفِهِ مَطْرَفَ عَيْنٍ ، فى نِعْمَةٍ يُحْدِثُها لَكَ ، اوْ سَيِّئَةٍ يَسْتُرُها عَلَيْكَ ، اوْ بَلِيَّةٍ يَصْرِفُها عَنْكَ ، فَما ظَنُّكَ بِهِ لَوْ أَطَعْتَهُ ؟ ! . « 2 »

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 70 / 361 ، باب 137 ، حديث 87 ؛ الإختصاص : 220 . ( 2 ) - نهج البلاغه : خطبهء 214 .